یادمان شهید رضا کاردگر/ به مناسبت 19 خرداد سالگرد شهادتش/ رضا فرزند مصطفی درسال 1345 درخانواده ای مومن ديده به جهان گشود و به عشق علی ابن موسی الرضا (ع)، نامش را رضا گذاشتند. شش ساله بود که مادر مهربان و جوانش را از دست داد. دوره تحصیلات ابتدايي را در روستای شهیدآباد (تروجن) شهرستان بهشهر (محل سکونت خانواده اش) و دوره راهنمايي را در روستاهاي شهيدآباد و زيروان، دوره متوسطه را در دبيرستان شهيد مطهری و سال چهارم را در دبیرستان شهید عباس زاده بهشهر با اخذ ديپلم اقتصاد (1364) به پايان رساند. عضويت در بسيج و انجام فعالیت های فرهنگي از جمله كارهایي است كه شهيد در جهت تقويت انقلاب برداشت. او انسان متین و مودب و بسیار باوقار بود و به علم و ایمان اهمیت زیادی می داد و همیشه اهل تلاوت قرآن و تدبّر در آن و ملاک سنجش وی قرآن بود و زندگی در گمنامی را دوست داشت. در طول جنگ تحمیلی، سه بار عزم رفتن به جبهه را کرد که بخاطر مجروحیت برادرش از او خواسته شد تا بهبودی کامل وی، صبر کند. بالاخره در اردیبهشت 1365 به جبهه اعزام شد و در منطقه مهران به جنگ با دشمن متجاوز پرداخت. سرانجام درتاریخ 1365/3/19 با شلیک خمپاره و تیر مستقیم دشمن بعثی در حالیکه آیه شریفه « وجعلنا من بین ایدیهم … » را تلاوت می کرد، به شهادت رسید و به گفته همرزمانش، رضا در لحظات آخر ذکر یامهدی و یازهرا بر لب داشت. پيكر پاكش در بهشهر تشييع و در حياط مسجد جامع النبي شهيدآباد دركنار دیگر شهدا به خاك سپرده شد. پس از شهادت رضا، نام وی جزو پذیرفته شدگان سال 1365 دانشسرای تربیت معلم اعلام شده بود. شهید کاردگر، شانزدهمین شهید روستای بالاده و بیست و سومین شهید منطقه دوسرشمار (روستاهای بالاده، پایین ده، تیله بن، قلعه، میرافضل و واوسرنو) بخش چهاردانگه ساری می باشد.
فرازی از وصیت نامه شهید: از سفارشات شهيد اين بود كه من هرگز وصيت نامه نمي نويسم و مي خواهم گمنام بمانم. او هر بار که وصیت نامه شهیدی به دستش می رسید آن را برای خانواده اش قرائت می کرد و همیشه می گفت که « این نسل باید فدای انقلاب شود تا انقلاب باقی بماند ».
روحش شاد و راهش پر رهرو باد
نقل از کتابچه ویژه یادواره شهدا، ۱۳۹۰/ بالاده
این مطلب با چند روز تاخیر و به دلیل مشکلی که در بخش آپلود اتوماتیک سایت سادوا بوجود آمده بود، منتشر شد. پوزش ما را بپذیرید. با احترام. عین اله آزموده. مدیر سایت سادوای بالاده
