همیشه شاهدژ … / شعری از نادر چهاردهی بالادهی ۲۵/۹/۱۳۸۸/ سرودن شعر در وصف زادگاه و زیبایی های طبیعی آن امری پسندیده و در خور ستایش است. شعر « همیشه شاهدژ » اگر چه کوتاه است ولی از زیبایی و جذابیت برخوردار بوده و آدمی را بفکر فرو می برد. اینکه شاهدژ همیشه بوده و خواهد بود؛ هر چند انسان های زیادی در طول تاریخ در دامنه ها و بلندای آن زیسته اند و ستبری و بزرگی آن را ستوده اند پس از این نیز چنین خواهد بود.
زمین نظاره گر من است…
همیشه ….
دیروز شاهدژ بود و بالاده بود و من نه ….
امروز او هست و من هم ….
و فردا …
باز او هست و من نه !
عکس: عین اله آزموده / بهار 1388
…………………………………………………………………………
عکس: عین اله آزموده / تابستان 1386
شعر زیبایی است. شاهدژ میلیون ها سال دیگر هم پا بر جا خواهد بود و آدم های زیادی آن را خواهند دید و خواهند مرد.
پیام زیر را آقای اسماعیل توبه در سامانه پیام کوتاه سادوا نوشته است:
جناب آقای آزموده سلام
واقعاً همانطور که فرمودید جای تقدیر و تشکر دارد. هر چند شعرش کوتاه بود ولی آدم را بفکر فرو می برد. کو گوش شنوا تا از شاعران جوان و بومی حمایت کند و در مجالس رسمی معرفی شان کنند؟ چند سال است حضرتعالی دارید داد میزنید ولی کو …
نادرجان؛ ما هم ولایتی ها منتظر شعرهای بعدی شما هستیم
ممنون از همولایتی عزیز