یادمان شهید ولی شاکری/ بمناسبت 24 دی ماه سالگرد شهادتش/ ولی شاکری فرزند محمد در سال 1344 در يك خانواده مذهبي ديده به جهان گشود. بعد از سپري نمودن دوران طفوليت براي فراگيري علم و دانش راهي مدرسه روستاي لَلـه مرز بهشهر (محل سکونت خانواده اش) شد که در ایام تحصيل با رنج و مشقت هاي زيادي در زندگي روزمره اش دست و پنجه نرم كرد. پس از پايان دوره ابتدايي بعلت علاقه وافري كه به کارهای فنی داشتند با موافقت خانواده، فن مكانيكي را پيشه خود کرد و تا حد استادكاری پيش رفت. در مرداد سال 1363 به خدمت مقدس سربازي رفت و پس از 3 ماه آموزش، حدود يك ماه در منطقه زاهدان با اشرار و قاچاقچيان وارد جنگ شد و بعد از آن به منطقه جنگي ايلام رهسپار گردید و در تاریخ 1363/10/24 بر اثر برخورد تركش خمپاره به سر و گردن به شهادت رسید.
سلامت نفس و اخلاص در عمل، گشاده رويي و محبت و مهرباني و روحيه سلحشوري از خصوصيات شهيد ولی شاکری است. پيكر پاكش در بهشهر تشييع و در گلزار شهداي روستای حسين آباد (هم جوار روستاي للـه مرز) به خاك سپرده شد. شهید شاکری یازدهمین شهید روستای بالاده و هجدهمین شهید منطقه دوسرشمار (روستاهای بالاده، پایین ده، تیله بن، قلعه، میرافضل و واوسرنو) بخش چهاردانگه ساری می باشد.
فرازی از وصیت نامه شهید: برادر و خواهرانم، هميشه در خط اصيل اسلامي و زير نظر ولايت فقيه گام برداريد. در كارهايتان خدا را در نظر آوريد و از دست دادن برادرتان غمگين نباشيد، چرا كه ما شيفتگان مكتب حسين (ع) در آغوش اسلام جان گرفتيم و در آغوش اسلام جان مي دهيم.
نقل از کتابچه ویژه یادواره شهدا، 1390/ بالاده
