شعر مازندران/ بهمن حاجی حسینی

ز مازندران این بهشت زمین
بگویم برایت نگارا چنین
بر این دِیر سرسبز و آباد ما
معاند کجا کشت فریاد ما
ز ایام دیرین یل و پهلوان
برآمد ز این ملک مازندران
بر این ادعا چون برآرم گوا
ز آرش فـداکار بی ادعـا
همان مرد نامی یل بی مثال
نگنجد همی غیرتش در خیال
به البرز تیری ز جانش کشید
به جیحون نشست و زمین را درید
دگر مرد تاریخ مازندران
که فرخان، شه عادل و پر توان
به ترکان و اعراب او حمله برد
از این خاصمان گوی سبقت بِبُرد
سراسر به تاریخ مازندران
کجا کوتهی دیدی از مردمان؟
ز این مردم با صفا و غیور
نبینی که فرمان پذیرند به زور
به هر عرصه ایی در نبرد و قیام
ز همت گذارند سنـگی تمام
به تاریخ ما گر نظر افـکنی
خیانت کجا بینی از مازنی!
ز دریا دوات و ز جنـگل قلم
همه جن و انس، پشت و همکار هم
نویسند گر از حسن این مرز و بام
ز مطلب بماند ز جوهر تمام
خلاصـه بگـویم ز مازندران
نگینی ست زیبا به تاجی گران
بهمن حاجی حسینی، روستای اورنگ، کجور نوشهر
24 مهر 1397
بالاده/ شعری از بهمن حاجی حسینی/ روستای اورنگ، کجور نوشهر
بسیار زیبا…………